امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ای از مژه تو رخنه در جانها وی درد تو کیمیای درمانها بادی که ز کوی تو همی آید میجنبد و میبرد ز ما جانها تو جیب گشاده در خرامیدن دست همه خلق در گریبانها آن زیستنی که داشتی با من میرم اگر آیدم به دل زانها جز مهرگیا ز خاک برناید جایی که زنم ز دیده بارانها در بادیه فراق جان دادم چون تشنه که مرد در بیابانها خون ریز ز خسرو، ار میی ندهی این کن، اگر نمیکنی آنها