امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۱۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هوایی خرم است و ابر لولوبار میبارد زلال زندگی بر شاخ خضر آثار میبارد به روی سبزههایتر که قطره میچکد، گویی که بر سطح زمرد دانههای نار میبارد گل سرخ انار از شاخ سبزش چون چکاند خون تو پنداری که طوطی گوهر از منقار میبارد خرامان سرو من مست و لطافت میچکد از وی چه ناز است و کرشمه وه کزان رفتار میبارد هوای ابر عاشق را غم آرد، آن همه قطره ز بهر جان عاشق خنجر خونخوار میبارد اگر غرق عرق رخساره خوبان ندیده ستی نگه کن قطرههای خوش که بر گلزار میبارد فرشته چون مگس پا بسته میگردد به شیرینی چو در وصف تو خسرو شکر از گفتار میبارد