امیر معزی | غزلیات | شماره ۲۷

ای کژدم زلف تو زده بر دل من نیش وز ضربت آن نیش دل نازک من ریش آنجا که بود انجمن لشکر خوبان نام تو بود اول ناز تو بیش چون من شود آخر به غم عشق گرفتار آنکس که ز اول نبود عاقبت اندیش