فرهنگ لغت

امیر معزی | رباعیات | شماره ۱۴۷

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

خصمی‌که ستم بود همه همت او کردند به کره عالمی خدمت او آمد به‌سر آن مرتبه و حشمت او مالک تن او برد و ملک نعمت او

معنی امیر معزی | رباعیات | شماره ۱۴۷ | فرهنگ لغت