فرهنگ لغت

امیر معزی | رباعیات | شماره ۱۳۵

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

هر شاه که داشت دولت و بخت جوان هر دو یله کرد و خود برون شد زمیان ایزد چو تو را کرد شهنشاه جهان هر دو به تو داد وگفت جاوید بمان

معنی امیر معزی | رباعیات | شماره ۱۳۵ | فرهنگ لغت