فرهنگ لغت

امیر معزی | رباعیات | شماره ۱۲۷

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

ای یار شبی که بی‌رخت بگذارم پروین بود از غم تو آن شب یارم یک نیمه زشب چشم به پروین دارم یک نیمه همی ز چشم پروین بارم

معنی امیر معزی | رباعیات | شماره ۱۲۷ | فرهنگ لغت