امکان استقبالی

امکان استقبالی . [ اِ ن ِ اِ ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) هر حکمی که در ماضی و حال اعتبار کنند ناچار یا جانب ایجاب بالفعل حاصل شده باشد یا جانب سلب و به این اعتبار حکم از ممکنات نبود و بنابراین ممکن هر آن حکمی باشد که ضرورت طرفین از او مسلوب باشد و هنوز در حیز امکان بود یعنی حصول هریکی از جانبین در وقت حکم متوقع بود و این ممکن را استقبالی خوانند و حصول احد الطرفین هنوز معلوم نشده باشد. (از اساس الاقتباس ص ١٣٨ از فرهنگ علوم عقلی، سید جعفر سجادی ص ٩٠). و رجوع به امکان و امکان استعدادی شود.