امهق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امهق . [ اَ هََ ] (ع ص ) سخت سپید همچو آهک که بهیچ سرخی آمیزش ندارد و تابان و براق نباشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بسیار سفید که بسرخی آمیخته نباشدو تابندگی نداشته باشد و مثل گچ و مانند آن باشد. (از اقرب الموارد). سپیدی گچ رنگ . (مهذب الاسماء). سخت سپید. (آنندراج ). سفید مات . مؤنث آن مهقاء و ج، مُهْق . (از اقرب الموارد).