امقاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امقاط. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ مُقط. رسنهایی که بدان مرغ را شکار کنند. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). و رجوع به مقط شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امقاط. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ مُقط. رسنهایی که بدان مرغ را شکار کنند. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). و رجوع به مقط شود.