امعط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امعط.[ اَ ع َ ] (ع ص ) گرگ موی ریخته . ◄ مرد بی موی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ریخته موی . (مصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ رمل امعط؛ ریگ بی گیاه . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). ◄ لص امعط؛ دزد پلید. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). دزد گرگ مانند. (از اقرب الموارد). ◄ آنکه موی ابرویش ریزیده بود. (مهذب الاسماء). ج، مُعط. (از اقرب الموارد).
امعط. [ اَ ع َ ] (اِخ ) نام جایی است در شعر راعی . رجوع به معجم البلدان شود.