امروله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امروله . [ اَ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) نام کوهی است در شمال باختری بخش کنگاور، ارتفاع قله ٔ آن از سطح دریا ٣١٩٨ متر است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
امروله . [ اَ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج با ٥٠٠ تن سکنه . آب آن از رودخانه و چشمه و محصول آن غلات، حبوب، لبنیات، قلمستان، میوه و توتون است و زیارتگاهی بنام نجم الدوله دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).