امره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امره . [ اَ رَ ] (اِخ ) از دههای نماز ستاق است . (از سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ١١٠ متن انگلیسی و ص ١٤٩ ترجمه ٔ فارسی ).
امره . [ اَ رَ ه ْ ] (ع ص ) شراب امره ؛ شراب ناب و خالص . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ رجل امره ؛ مرد تباه چشم از نکشیدن سرمه . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).