امراس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امراس . [ اِ ] (ع مص ) بجای مجری بازگردانیدن رسن بکره (چرخ چاه ) را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بجای خود درآوردن رسن چرخ چاه را. (از اقرب الموارد). ◄ میان بکره و قعو افکندن رسن را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). از لغات اضداد است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
امراس . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ مَرَس وجج ِ مَرَسَة. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). رسنها. و رجوع به مرس و مرسة شود.