امر اعتباری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امر اعتباری . [ اَ رِ اِ ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آن است که وجود آن فقط در عقل شخص اعتبارکننده باشد تا وقتی که اعتبارکننده است و آن عبارت از ماهیت مجرد است . (از تعریفات جرجانی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امر اعتباری . [ اَ رِ اِ ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آن است که وجود آن فقط در عقل شخص اعتبارکننده باشد تا وقتی که اعتبارکننده است و آن عبارت از ماهیت مجرد است . (از تعریفات جرجانی ).