امتیاث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امتیاث . [ اِ ] (ع مص ) سودن چیزی را در آب . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ بزیست نرم و نازک و فراخ رسیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بزندگی ملایم و نرم رسیدن . (از قطر المحیط). ◄ در آب آمیخته خوردن پینو را. (منتهی الارب ). در آب آمیخته خوردن پینو را یعنی کشکاب خوردن . (ناظم الاطباء). ساییدن کشک در آب و خوردن آن . (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد).