امتکاک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

امتکاک . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) مکیدن کُرِّه همه ٔ شیر پستان را. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).