امتقاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امتقاع . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) همه ٔ شیر پستان مکیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). مکیدن کره همه ٔ شیر پستان را. (از اقرب الموارد). ◄ گونه ای روی برگشتن از ترس یا از اندوه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). تغییررنگ از ترس یا اندوه یا ریبت . (از اقرب الموارد).