امتعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امتعه . [ اَ ت ِ ع َ ] (ع اِ) ج ِ متاع .کالاها و متاعها. (ناظم الاطباء) : یاقوت و مرجان و جامه و همه عروض از اقمشه و امتعه نیست الا زکوة تجارت . (تاریخ قم ). ◄ سودها. (از منتهی الارب ). ◄ چیزهایی که نیازمندیها را سودمند باشد. (از منتهی الارب ). و رجوع به متاع شود.