امتاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امتاع . [ اِ ] (ع مص ) برخورداری دادن . (مصادرزوزنی ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). نفع رسانیدن . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). ◄ برخورداری گرفتن . (مصادر زوزنی ). برخورداری یافتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) است . (از منتهی الارب ). ◄ بی نیاز شدن از کسی . (از قطر المحیط) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). بی نیاز شدن از چیزی . (آنندراج ). ◄ باقی داشتن . (منتهی الارب ). باقی گذاشتن . (ناظم الاطباء). ◄ بکمال رسانیدن، گویند: امتعه اﷲ بکذا یعنی ؛ ابقاه و انشأه الی ان ینتهی شبابه . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).