امانیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امانیه . [ اَ نی ی َ / ی ِ ] (اِخ ) جایی است در راه تهران به شمیران در جاده ٔ پهلوی . بتازگی در آنجا ساختمانها و باغ احداث شده است .
امانیه . [ اَ نی ی َ / ی ِ ] (اِخ ) (کوچک ) ده کوچکی است از دهستان نهر هاشم بخش مرکزی شهرستان اهواز واقع در ٣ هزارگزی جنوب غرب اهواز و باختر رودخانه ٔ کارون، در دشت واقع شده و گرمسیر است . ٣٠تن سکنه دارد. آب آن از چاه تأمین میشود. محصولش غلات و شغل مردم زراعت و گله داری است . ساکنان آن از طایفه ٔ سادات هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
امانیه . [ اَ نی ی َ / ی ِ ] (اِخ ) (بزرگ ) دهی بوده است در باختر رودخانه ٔ کارون که اکنون یکی از محلات شهر اهواز و به لشکرآباد معروف است . رجوع به فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦ شود.