امانت لعلپوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امانت لعلپوری . [ اَ ن َ ت ِ ل َ ] (اِخ ) لاله امانت رای . از شاعران قرن دوازدهم و از شاگردان عبدالقادر بیدل است و در شیوه ٔ سخن به استاد خود مایل بوده است . از اوست : شکر ﷲ نقش پای مه جبینی یافتم آرزوی سجده میکردم زمینی یافتم در دل من تا خیال زلف او پیچیده است کشور هندوستان و ملک چینی یافتم ای امانت یارم از هرکس نظر دزدیده است من بسوی خود نگاه شرمگینی یافتم . (از صبح گلشن ص ٣٧) (الذریعة قسم ١ از جزء ٩ ص ٩٤) (فرهنگ سخنوران ).