امان یافتن

امان یافتن . [ اَ ت َ ] (مص مرکب ) زنهار یافتن . در کنف حمایت کسی درآمدن . (فرهنگ فارسی معین ) : تا امان یابد بمکرم جانتان ماند این میراث فرزندانتان . مولوی . جبر خفتن در میان رهزنان مرغ بی هنگام کی یابد امان . مولوی . اگر بر جفا پیشه بشتافتی کی از دست قهرش امان یافتی ؟ سعدی (بوستان ).