امان خواستن

امان خواستن . [ اَ خوا / خا ت َ ] (مص مرکب ) درخواست زنهارکردن . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). امان طلبیدن . بزنهار درآمدن . (فرهنگ فارسی معین ) : سپاه سه کشور امان خواستند بدان گفته ها دل بیاراستند. فردوسی . کی بتابد تا نیابد مشتری از تو جواز کی برآید تانخواهد توأمان از تو امان . زینبی . ز شرق و غرب ز رایت همی امان خواهند که هست او را بر طبع و خاطر تو گذر. مسعودسعد. بفریاد آمد و امان خواست . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ).