امان جان قزوینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امان جان قزوینی . [ اَ جا ن ِ ق َزْ ] (اِخ )از شاعران قزوین و از طایفه ٔ حجازیه ٔ آن شهر است . به سال ٩٥٠ هَ . ق . درگذشته است . این مطلع از اوست : مرا توفیق ده یارب که بوسم آستانش را کشم در چشم خود خاک کف پای سگانش را. و رجوع به تحفه ٔ سامی چ تهران ص ٥٣ و الذریعة قسم اول از جزء تاسع ص ٩٤ و فرهنگ سخنوران شود.