امامی لکهنویی

امامی لکهنویی . [ اِ ی ِ ل َ هََ] (اِخ ) از شاعران فارسی گوی هندوستان بود. رجوع به تذکره ٔ روز روشن چ هوپال شود. (از فرهنگ سخنوران ).

امامی لکهنویی . [ اِ ی ِ ل َ هََ ] (اِخ ) (خواجه امام الدین بن قاضی خان بن خواجه پادشاه خان ) از شاعران فارسی گوی هندوستان بود و در اوایل قرن سیزدهم میزیست و شاگرد میرزامحمدحسن قتیل بود. رساله ای منظوم از او باقی است که مطلعش این است : پس از حمد خدا نعت پیمبر ز بعد مدح شاه عدل گستر. وی در کانپور بدست یکی از ملازمان تاج الدین حسین خان بقتل رسید. رجوع به تذکره ٔ صبح گلشن ص ٣٦ و الذریعة قسم اول از جزء تاسع ص ٩٣-٩٤ و قاموس الاعلام ترکی ج ٢ ص ١٠٣٢ و فرهنگ سخنوران شود.