امامقلی میرزا

امامقلی میرزا. [ اِ ق ُ ] (اِخ ) پنجمین پسر شاه عباس اول صفوی بود. وی در ١٠١١ هَ. ق . متولد شد و مانند پسران دیگر شاه عباس دور از حرمخانه ٔ شاهی در خانه ٔ جداگانه میان زنان و خواجه سرایان تربیت یافت . در سال ١٠٣٠ بولیعهدی برگزیده شد و تا سال ١٠٣٦ ولیعهد بود. در این سال او را بفرمان پدر با میل گداخته کور کردند و بقلعه ٔ الموت بردند، و در آنجا بود تا در سال ١٠٤٢ بفرمان شاه صفی جانشین شاه عباس کشته شد. رجوع بتاریخ عالم آرای عباسی و زندگانی شاه عباس اول ج ٢ ص ١٩٢ و دیگر صفحات پس از آن شود.

امامقلی میرزا. [ اِ ق ُ ] (اِخ ) پسر کوچکتر نادرشاه افشار که در سال ١١٦٠ هَ . ق . بدست علی شاه بردارزاده ٔ نادرشاه در مشهد بقتل رسید. رجوع به مجمل التواریخ گلستانه ص ٢٩٣ و جهانگشای نادری چ عبداﷲ انوار ص ٤٢٧ و دره ٔ نادره چ شهیدی ص ٦٩٩ شود.

امامقلی میرزا. [ اِ ق ُ ] (اِخ ) (عمادالدوله ) از فضلای دوره ٔ قاجاری بود. در المآثر و الاَّثار (ص ١٨٧) چنین آمده است : امامقلی میرزا در علوم شرق زمینی لاسیما فنون حکمیه زحمات بسیار برده و بمقامی ارجمند رسیده بود. سالها در سن شباب بمثابه ٔ طلاب حمل کتاب می فرموده بمدارس اساتید می رفته و در عرض اهل استفادت می نشسته است . بالجمله ازمشاهیر هنروران دوران بود - انتهی . او راست : کتاب انشاء. (از مؤلفین کتب چاپی، تألیف خانبابامشار).