امامان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امامان . [ اِ ] (ع اِ) تثنیه ٔ امام . رجوع به اِمام شود. ◄ در اصطلاح اهل سلوک دو نفری را گویند که یکی از آنان در یمین قطب و نظر او در ملکوت و دیگری در یسار قطب و نظرش در ملک است . و گویند که نفر دوم از لحاظ مقام بالاتر از امام یمین است و اوست که خلیفه ٔ قطب میشود. (فرهنگ مصطلحات عرفا ص ٥٧). و رجوع به تعریفات جرجانی و کشاف اصطلاحات الفنون ذیل قطب و آنندراج شود.