امام رازی

امام رازی . [ اِ ] (اِخ ) الجصاص . از ائمه ٔ بزرگ فقه حنفی و در علم فقه و زهد و ورع، یگانه ٔ زمان خود بوده است . در سال ٣٢٥ هَ . ق . به بغداد آمد و نزد شیخ ابوالحسن کرخی علم فقه را تکمیل کرد، آنگاه به اهواز رفت و پس از وفات شیخ ابوالحسن به بغداد برگشت و بتدریس علوم همت گماشت و رئیس العلمای بغداد شد ودر سال ٣٧٠ هَ . ق . در سن ٦٥ سالگی وفات یافت . احکام القرآن و مختصر اختلاف الروایات و شرح مختصر کرخی از تألیفات اوست و شرحی بر کتاب ادب القاضی ابوبکر احمدبن عمر الخصاف متوفی به سال ٢٦٠ هَ . ق . نوشته است . کتاب اختلاف الروایات مذکور از تألیفات ابی جعفر طحاوی است . (از لغات تاریخیه و جغرافیه ٔ ترکی ج ١).

امام رازی . [ اِ ] (اِخ ) محمدبن عمربن حسین بن حسن بن علی طبرستانی، ملقب به فخرالدین و مکنی به ابوعبداﷲ ازدانشمندان بزرگ شافعی است . رجوع به فخر رازی شود.