امالیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امالیت . [ اَ ] (ع ص، اِ) شتران تیزرو. (از تاج العروس از صاغانی ). برخی گفته اند که این کلمه اسم جمع یا جمع است و مفرد ندارد و برخی بر آنند که مفرد آن املوت یا املیت است و قول اخیر را اهل لغت نپذیرفته اند. (از تاج العروس، ذیل ملت ).