اماطیطس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اماطیطس . [ ] (معرب، اِ) سنگی است که در طب قدیم برای قطع سیلان خون بکار میرفت . در فارسی شادنه و در عربی شادنج (معرب شادنه ) و حجرالدم نامیده میشود. (از تحفه ٔ حکیم مؤمن ص ٣٤ و ١٦١). رجوع به شادنه و شادنج و حجرالدم شود.