اماری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اماری . [ اَ ] (اِخ ) میخائیل (١٨٠٦ - ١٨٨٩ م .). خاورشناس ایتالیایی . در پالرم از شهرهای ایتالیا بدنیا آمد و در فلرانس درگذشت . زبانهای شرقی را در پاریس تحصیل کرد و در تاریخ و ادبیات عربی تخصص بهم رسانید و در تاریخ مسلمانان درجزیره ٔ سیسیل تحقیقاتی کرد. (از معجم المطبوعات ). مورخ و خاورشناس و سیاستمدار ایتالیایی بود. از فرانسه تبعید شد و در ١٨٥٩ م . به ایتالیا برگشت . او راست کتاب «تاریخ مسلمانان سیسیل ». (لاروس بزرگ چ جدید).