اما بعد

اما بعد. [ اَم ْ ما ب َ ] (ع حرف ربط مرکب، ق مرکب ) ترکیبی از «اما» لفظ متضمن معنی شرط و «بعد» ظرف زمان بمعنی پس، و چون در اینجا مضاف الیه محذوف معنوی است بعد را مبنی بر ضم باید خواند، و مضاف الیه محذوف آن بیشتر لفظ حمد و نعت باشد. (از غیاث اللغات ). یعنی اما بعد الحمد و الصلوة؛ پس از حمد خدای تعالی . و اما بعد را فصل الخطاب گویند : لقد علم الحی الیمانون اننی اذاقلت «اما بعد» انی خطیبها. سحبان وائل .