الیگودرز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الیگودرز. [ اَدَ ] (اِخ ) نام یکی از بخشهای شهرستان بروجرد است که در جنوب خاوری بروجرد واقع و حدود آن به این شرح می باشد: از شمال به جاپلق، از جنوب به اشترانکوه و زلقی، از خاور به بربرود، از باختر به سیلاخور. جلگه و کوهستانی . هوای آن سردسیر و سالم است . این بخش از ٤٠٧ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل گردیده .جمعیت آن در حدود ١٥٤٣٣٣ نفر می باشد. زبان آنها لری بختیاری است . آب آن از رودخانه، قنات و چاه . محصول آنجا غلات، پنبه، چغندر، حبوبات، صیفی، انگور و لبنیات است . شغل اهالی زراعت و گله داری . صنایعدستی زنان قالی و جاجیم بافی است . رودخانه های مهم آن عبارتند از: الیگودرز که از کوه ززم سرچشمه گرفته، اراضی بخش را مشروب و در تابستان خشک می گردد. کوههای مهم آن عبارت است از اشترانکوه و قالی کوه که در جنوب خاوری الیگودرز واقع و تا خاک اصفهان ادامه دارد. راه آن اتومبیل رو است . (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
الیگودرز. [ اَدَ ] (اِخ ) شهرستانی است که در شمال لرستان واقع است و از بخشهای چوبه مار، چاپلق، ماتون تشکیل شده است . جمعیت آن ١٢٧١٧٦ تن و مرکز آن الیگودرز دارای ٩٥٩٣ تن سکنه است . (فرهنگ فارسی معین ).