الیهو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الیهو. [ ] (اِخ ) نام یکی از رؤسای «منسه » که داود پیغمبر را تا صقلغ متابعت کرد. (از قاموس کتاب مقدس ).
الیهو. [ ] (اِخ ) ابن برکئیل بوزی . یکی از پیروان و دوستان ایوب پیغمبر ومصدق سخنان وی بود. رجوع به قاموس کتاب مقدس شود.