الین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الین . [ اَل ْ ی َ ] (ع ص ) نرم . لَیِّن . ج، اَلایِن . (از اقرب الموارد). ◄ (ن تف ) نرم تر. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). نرمخوتر. (فرهنگ فارسی معین ).
الین . [ اِ ی َ ] (اِخ ) رجوع به الیان (نویسنده ٔ رومی ) شود.
الین . [ ] (اِخ ) دهی است از دهستان رودبار بخش معلم کلایه ٔ شهرستان قزوین، در ٣٠ هزارگزی باختر معلم کلایه . در کوهستان واقع و معتدل است . سکنه ٔ آن ٨٠ تن شیعه اند و بفارسی سخن میگویند. آب آن از چشمه سار و محصول آنجا غلات و گردو و شغل مردم زراعت است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).