الیزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الیزه . [ اَ زِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش رودبار شهرستان رشت، متصل به محله ٔ بالارودبار در کنار شوسه ٔ قزوین - رشت . در کوهستان و کنار سفیدرود واقع است . هوای آن معتدل و سکنه ٔ آن ٨٠٤ تن شیعه اند که به لهجه ٔ تاتی فارسی سخن میگویند. آب آن از رودخانه ٔ کوشک و محصول آن زیتون، انار، مختصر مرکبات و صیفی کاری و شغل مردم زراعت، دکانداری و مکاری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
الیزه . [ اِ زِ ] (اِخ ) الیسع. الیشع. رجوع به الیسع شود.
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه