الیاسین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الیاسین . [ اِل ْ] (اِخ ) الیاس پیغامبر و اتباع او. (مهذب الاسماء). یعنی الیاس پیغمبر و پیروان او. بعضی گفته اند که الیاسین لغتی است در الیاس چون میکائیل در میکال . قال اﷲ تعالی : «سلام علی الیاسین » و بعضی گفته اند: الیاسین از اجداد الیاس علیه السلام بوده است . (از آنندراج ).الیاسین جدّ الیاس نیست زیرا قرآن کریم (١٢٤/٣٧ تا ١٣١) در مقام ذکر پیغامبران الیاس را نیز ذکر میکند و از وی نخست به الیاس یاد میکند و پس از چند آیه میگوید: و سلام علی الیاسین که مراد همان پیغمبر است .
واژگان قرآن
عَلى إِلْ یاسینَ تعبیر به «الیاسین» به جاى «الیاس»، یا به خاطر این است که «الیاسین» لغتى در واژه «الیاس» بوده و هر دو به یک معناست; و یا اشاره به الیاس و پیروان او است که به صورت جمعى آمده است. نخست «الیاس» منسوب گشته و «الیاسى» شده، سپس به صورت جمع در آمده و «الیاسیین» گردیده، و بعد مخفف شده و «الیاسین» شده است. (دقت کنید).(22)