الکلاتور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الکلاتور. [ اَ ک ُ ] (فرانسوی، اِ)، ماده ای که از خیسانیدن جسمی در الکل حاصل شود. در «کارآموزی داروسازی » دکتر جنیدی (ص ٨٠ و ٨١) چنین آمده، اگر بر روی مواد دارویی تازه الکل بیفزایند و پس از مدتی صاف کنند مایع صاف شده الکلاتور نامیده میشود. الکلاتورها معمولاً با مواد دارویی گیاهی بدست می آیند که در اثر خشک شدن، قسمتی یا همه ٔ خاصیت خود را از دست میدهند. برای تهیه ٔ الکلاتورهابر حسب نوع آنها الکل ٩٥ تا ٨٠ درجه را در سردی بر روی مواد دارویی میریزند، ولی در تهیه ٔ الکلاتورهای استابیلیزه الکل جوش را بکار میبرند - انتهی . برای تفصیل بیشتر و دانستن انواع الکلاتورها رجوع به «کارآموزی داروسازی » ص ٨١ شود.