الکل پرپیلیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الکل پرپیلیک . [ اَ ک ُ رُ ] (ترکیب وصفی ) یا پروپانل از انواع الکلها است . این الکل بفرمول C٣H٥O دارای دو ایزومر است : الکل پرپیلیک معمولی که از قسمت فوزل از تقطیر تدریجی الکل بدست می آید و مایعی است با بوی مطبوع و با آب به هر نسبتی مخلوط میشود. در محلول سرد اشباع شده از کلرور کلسیم، غیرمحلول است در صورتی که الکل اتیلیک در چنین محلولی حل میشود، نقطه ٔ غلیان : /٤ْ٩٧ = E , /٠٨٢ = d (وزن مخصوص ) و با روشهای ترکیب مصنوعی بدست می آید. دیگر ایزوپرپیلیک که در ١٨٥٥ «برتلو» آن را از آب دادن پرپیلن توسط اسید سولفوریک بدست آورد و همچنین فریدل آن را از ئیدرژناسیون استن تهیه کرد. نقطه ٔ غلیان و دانسیته : /٧ْ٨٢ = E , ٠/٧٩٨ = d و با آب به هر نسبتی مخلوط میشود. رجوع به شیمی مختصر آلی پریمن ص ٢٠٨ شود.