الکل متیلیک

الکل متیلیک . [ اَ ک ُ م ِ ] (ترکیب وصفی ) الکل متیلیک یا متانل OH-CH٣ از متان مشتق میشود. در عده ٔ بسیاری از اترهای طبیعی وجود دارد (گایاکول وانیلین ) که در آنها باقیمانده ٔ الکلی OCH٣ - بنام متوکسیل موسوم است . این الکل را از تقطیر چوب بدست می آورند و آن را بنام عرق چوب میخوانند.نخستین بار در ١٨١٢ م . توسط تایلور کشف شد، آنگاه دوما روی آن مطالعاتی کرد و سرانجام برتلو ترکیب مصنوعی آن را برقرار کرد. خواص الکل متیلیک : این الکل مایعی است با بوی مطبوع (در صورت خلوص ) ْ١٣٤ -= F (نقطه ٔ انجماد) و نقطه ٔ غلیان /٤ْ٦٦ = E وزن مخصوص ٠/٨١٤ = d و با آب به هر نسبتی مخلوط میشود، عده ٔ بسیاری از اجسام بخصوص چربیها را در خود حل میکند و در مجاورت اکسیژن بخوبی میسوزد و در اثر مواد اکسیدکننده به الدهید متیلیک HCHO و یا اسید فرمیک HCooHتبدیل میشود. اگر بخار این الکل را در روی پتاس یا از آن بهتر، آهک و پتاس عبور دهند ئیدرژن و فرمیات پتاس تولید میشود. از آب گرفتن دو مولکول این الکل، اکسید متیل تولید میگردد، و مانند تمام الکلها با اسیدها تولید اترسل میکند. مورد استعمال : الکل متیلیک در پزشکی مصرفی ندارد ولی ماده ٔ آغازی جهت تهیه ٔ اجسام بسیاری است و سمیت آن از الکل اتیلیک بیشتر است . این الکل را برای غیرطبیعی کردن الکل اتیلیک و تهیه ٔ ورنی، لاک، کلرور متیل، فرمل و مشتقات دیگر متیله بکار میبرند. رجوع به شیمی مختصر آلی پریمن صص ١٩٩ - ٢٠١ شود.