الکل آمیلیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الکل آمیلیک . [ اَ ک ُ ] (ترکیب وصفی ) از اقسام الکل . این الکل دارای هشت ایزومراست که مهمترین آنها بدین قرار است : ١ - الکل ایزوآمیلیک که به حالت آزاد به شکل اترسل در اسانس بابونه و همچنین در قسمت اعظم فوزل الکل سیب زمینی در مجاورت a متیل بوتانل چپ یافت میشود، بویی نامطبوع دارد که تولید سرفه میکند. ٢ - الکل آمیلیک آکتیف که در مجاورت الکل ایزوآمیلیک یافته میشود. ٣ - الکل آمیلیک نوع سوم که در میان الکلهای آمیلیک از همه مهمتر است و مصرف دارویی نیز دارد، مایعی است با بوی کافور و دارای خاصیت خواب آوری است . و رجوع به شیمی مختصر آلی پریمن ص ٢٠٩ و ٢١٠ شود.