الکتروسکپ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ لِ تِ رُ کُ) [ فر. ] (اِ.) آلت آزمایش وجود الکتریسیته که تشکیل شدهاست از یک شیشة دهانه بسته که میلة فلزی از دهانة چوپ پنبة آن عبور میکند و منتهی به دو باریکة زرورق فلزی است و مقداری آهک زنده در داخل شیشه (برای جذب بخار آب) قرار دادهاند. هنگام آزمایش این دو ورقة زرورق از یکدیگر دور میشوند؛ الکترسکپ، الکتریسیته نما.<br>