الوسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الوسی . [ اَ ] (اِخ ) مؤید. شاعر عرب متوفی بسال ٥٥٧ هَ. ق . رجوع به مؤید و معجم البلدان ذیل الوس شود.
الوسی . [اَ ] (ص نسبی ) منسوب به الوس . رجوع به الوس و اللباب فی تهذیب الانساب شود.
الوسی . [ اُ ] (اِخ ) محمدبن حصن بن خالدبن سعیدبن قیس بغدادی الوسی طرطوسی مکنی به ابوعبداﷲ. از نصربن علی جهضمی و دیگران روایت کند و ابوالقاسم بن ابی عقب دمشقی و دیگران از وی روایت دارند. رجوع به اللباب فی تهذیب الانساب ج ١ و معجم البلدان ذیل الوس شود.