الملک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الملک . [ اَ م ُ ] (اِخ ) نام شصت وهفتمین سوره از سوره های قرآن کریم . مکی است و ٣٠ آیه دارد.
الملک . [ اَ م َ ] (اِخ ) (بلوط ملک ) مکانی است در اشیریوش، و این اسم اکنون در «وادی ملک » که متصل به قیشون و نزدیک دریا واقع است باقی است و چندان از کوه «کرمل » دور نیست . (از قاموس کتاب مقدس ).
الملک . [ اَ م ُ ک ُ لِل ْ لاه ] (ع جمله ٔ اسمیه ) (مثل ) پادشاهی خدای راست . مأخوذ از آیه ٔ «والملک یومئذ ﷲ» (قرآن ٥٦/٢٢). یا آیاتی نظیر آنست . رجوع به ملک شود.