المشیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
المشیر. [ اَ ل َ ] (اِخ ) از دیههای «ساری » است . (ترجمه ٔ مازندران و استراباد رابینو ص ١٦٣). دهی است از دهستان نوکندکا بخش مرکزی شهرستان قائم شهر، در ده هزارگزی شمال قائم شهر و ٤ هزارگزی باختر شوسه ٔ قائم شهر به ساری . دشت و معتدل مرطوب است . سکنه ٔ آن ١٣٠٠ تن شیعه ٔ مازندرانی اند و بفارسی سخن میگویند. آب آن از قنات و سیاه رود تأمین میشود. محصول آن برنج، پنبه، غلات، کنف، کنجد و صیفی کاری، و شغل مردم زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).