المستنصر با
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
المستنصر با. [ اَ م ُ ت َ ص ِ رُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) احمدبن محمدالظاهربن الناصر المستضی ٔ عباسی مکنی به ابوالقاسم (متوفی در حدود ٦٦١ هَ . ق . / ١٢٦٣ م .) نخستین خلیفه ٔ عباسی در مصر. وی به سال ٦٥٩ هَ. ق . بخلافت رسید. رجوع به اعلام زرکلی چ ١ ج ١ ص ٧٢ وتاریخ الخلفاء سیوطی چ ١ ص ٣١٦ و مستنصر باﷲ شود.
المستنصر با. [ اَ م ُ ت َ ص ِ رُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) منصوربن محمدالظاهر بأمراﷲ مکنی به ابوجعفر (٥٨٨ - ٦٤٠ هَ . ق .) سی وششمین خلیفه ٔ عباسی . رجوع به تاریخ الخلفاء سیوطی چ ٢ صص ٤٦٠ - ٤٦٤ و اعلام زرکلی چ ١ ج ٣ ص ١٠٧٤ و اعلام المنجد و مستنصر باﷲ شود.