المستنجد با
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
المستنجد با. [ اَ م ُت َ ج ِ دُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) یوسف بن المتوکل علی اﷲ مکنی به ابوالمحاسن از خلفاء عباسی مصر بود و٨٨٤ هَ . ق . درگذشت . رجوع به تاریخ الخلفاء سیوطی چ ٢ ص ٥١٣ و ٥١٤ و اعلام زرکلی چ ١ ج ٣ ص ١١٨٦ و مستنجد باﷲ شود.
المستنجد با. [ اَ م ُ ت َ ج ِ دُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) یوسف بن محمد المقتفی لامراﷲ مکنی به ابوالمظفر، (٥١٠ - ٥٦٦ هَ . ق .) سی ودومین خلیفه ٔ عباسی . وی به سال ٥٥٥ هَ . ق . بخلافت رسید. رجوع به تاریخ الخلفاء سیوطی چ ٢ صص ٤٤٢ - ٤٤٤ و حبیب السیرچ خیام ج ٢ ص ٣٢٤ و اعلام المنجد و مستنجد باﷲ شود.