المرتضی با
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
المرتضی با. [ اَ م ُ ت َ ضا بِل ْ لاه ] (اِخ ) لقب عبداﷲبن محمدالمعتز باﷲبن المتوکل، از خلفای عباسی . یک روز خلافت کرد (٢٩٦ هَ . ق .) وی شاعر بود، و در بغداد بدنیا آمد و به علم و ادب شوقی تمام داشت و نزد فصحای اعراب میرفت و از آنان دانش فرامیگرفت . او راست : «الزهر والریاض »، «البدیع»، «اشعارالملوک » و «طبقات الشعراء». دیوان شعری نیز دارد. (از اعلام زرکلی ذیل عبداﷲبن محمد) (از معجم الانساب زامباور ج ١ص ٣). و رجوع به عبداﷲبن محمد و هم مرتضی باﷲ شود.