المده

المده . [ اَ ل َ دِه ْ ] (اِخ ) یکی از دیههای کجور. (مازندران و استراباد رابینو ص ١١٣ و ١٥١ و ترجمه ٔ همان کتاب ص ١٤٧و ١٥٢). در فرهنگ جغرافیایی ایران آمده : المده قصبه ای است مرکز قشلاقی دهستان کجور بخش مرکزی شهرستان نوشهر، در ٢٤ هزارگزی خاور نوشهر و ٢٤ هزارگزی باختر بابلسر سر راه شوسه . در دشت واقع و مرطوب معتدل است . سکنه ٔ آن ٦٠٠ تن شیعه اند که به گیلکی و فارسی سخن میگویند. آب آن از کچ رود تأمین میشود و محصول آن برنج و مختصر گندم، و شغل مردم زراعت و کسب است . دبستان، ژاندارمری، آمار، جنگلبانی و در حدود ٨٠ باب دکانهای مختلف کنار شوسه دارد. راه شوسه ٔ گلندرود از این قصبه منشعب میشود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).