المالق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
المالق . [ اَ ل َ ] (اِخ ) ولایتی از ترکستان . (ناظم الاطباء). نام ولایتی است . (هفت قلزم ) (برهان قاطع) (مؤید الفضلا). در «ادات » الماثق با ثاء مثلثه آمده، و صاحب شرفنامه گوید: در ترکی با فاء مذکور است . (از مؤید الفضلا). «المالق » یکی از بلاد معتبر ترسیان و ایغور است . (از نزهةالقلوب چ لیدن ص ٢٥٦ و ٢٥٧). در جهانگشای جوینی و حبیب السیر به صورت المالیغ آمده، و قراین نشان می دهد که همین المالق باشد. رجوع به المالیغ شود.